گاه افسوس، گاه وحشت، گاه خشونت

هر کاری که بگی کردم. حتی برایش هلو نوشتم. قرار گذاشتم. زنگ زدم. طنز فرستادم. شاید بشود. با اینکه گفته بودم خبری بدهد صحبت کنیم اما نکرد با زهم زنگ زدم. اما دیروز که زنگ زدم و گفت کسی توی اتاق است تا عصر منتظر بودم که تماسی یا پیامی برسد. اما نرسید. یعنی تمام

دلم می خواست زنگ بزنم دوباره و چند باره. اما اگر این بار مرا رد کند دیگر تا ابد آن آدم مهربان نخواهم شد و داغ این شکست مرا نابود خواهد کرد. هر چند که زندگی ادامه دارد و خواهد داشت.

چند روز پیش که داشتم پیام 25 آذر 1400 را که فرستاده بود در ایمیل بعد از جدایی می خواندم گفتم چقدر دلم گرفت.

حالا که پائیز هم در راه است و خود به خود دلتنگی و غم و افسارگسیختگی به راه است. فکر کن رابطه ای شکسته هم تو را احاطه کند.

اگر رابطه رابطه باشد به پیامی به کلامی به سلامی دلت را گرم خواهد کرد.

ضمنا: 25 مرداد 1404 یعنی دقیقا یکماه پیش که شنبه روزی بود و از یک جلسه عالی با هم آمدیم و با هم بودیم و حالا هر کدام جدا و دلتنگ. قبل از سفر هر دومون بود. یکماه و یک عالم فاصله

اهنگ غمگین

ایلیار ستاره من بمون

خسته نشو هنوز همه درا روما بسته نشد
میفهممت حالت بده بس که نشد
دلیل نمیشه ول کنیم دست همو
من مردم مگه راحت بخوابم اما تو خوابت نره
خیال نکن من حالم از تو بهتره
قول میدم این روزامونم زود میگذره

ستاره من بمون که من از خدامه تو باشی
موهات قشنگه بلندش وقتی با دستام ببافیش
ستاره من بمون که قد یه دنیا کلافم
هرجا که دردام زیاده فکر تو میده نجاتم
منو ببخش نشد یه روز خوش ببینی
منو ببین چرا جوابمو نمیدی
بدون تو نمیتونم تو میدونی تو میدونستی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

خسته نشو هنوز همه درا رو ما بسته نشد